91-100


91.伊玛目阿里曰:

أَوْضَعُ الْعِلْمِ مَا وُقِفَ عَلَى اللِّسَانِ وَأَرْفَعُهُ مَا ظَهَرَ فِي الْجَوَارِحِ وَالاََْرْكَانِ.

最低的知识停留在舌头上,最高的知识体现在肢体上[1]。

92.伊玛目阿里曰:

لاَ يَقُولَنَّ أَحَدُكُمْ:« اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بكَ مِنَ الْفِتْنَةِ»، لاََِنَّهُ لَيْسَ أَحَدٌ إِلاَّ وَهُوَ مُشْتَمِلٌ عَلَى فِتْنَةٍ، وَلكِنْ مَنِ اسْتَعَاذَ فَلْيَسْتَعِذْ مِنْ مُضِلاَّتِ الْفِتَنِ، فَإِنَّ اللهَ سُبْحَانَهُ يَقُولُ:« وَاعْلَمُوا أَنَّمَا أَمْوَالُکُمْ وَأَوْلَادُکُمْ فِتْنَةٌ» ، وَمَعْنَى ذلِكَ أَنَّهُ سُبْحَانَهُ يَخْتَبِرُهُمْ بِالاََْمْوَالِ وَالاََْوْلاَدِ لِيَتَبَيَّنَ السَّاخِط لِرِزْقِهِ وَالرَّاضِي بِقِسْمِهِ. وإِنْ كَانَ سُبْحَانَهُ أَعْلَمَ بِهِمْ مِنْ أَنْفُسِهِمْ، وَلكِن لِتَظْهَرَ الاََْفْعَالُ الَّتي بِهَا يُسْتَحَقُّ الثَّوَابُ وَالْعِقَابُ، لاََِنَّ بَعْضَهُمْ يُحِبُّ الذُّكُورَ وَيَكْرَهُ الاِِْنَاثَ، وَبَعْضَهُمْ يُحِبُّ تَثْمِيرَ الْمَالِوَيَكْرَهُ انْثِلاَمَ الحَالِ.

你们中任何人不要说,“真主啊!求你保佑我免遭‘菲提奈’。”因为任何人都面临“菲提奈”[2],但是想求保佑的人可求真主保佑免遭迷误的“菲提奈”。因为真主说:“你们要知道,你们的财产和儿女是对你们的一种“菲提奈。”[3]其意是真主用财产和儿女考验人们,以显露出对真主的供给不满的人和对儿女的分配满意的人,尽管真主比他们自己更了解他们,但是真主让人们应受赏罚 的行为表现出来,因为他们中一些人喜爱男孩,厌恶女孩,一些人喜欢发展财富,厌恶景况衰落。

93.有人问伊玛目阿里:

الخير ما هو؟ فقال: لَيْسَ الْخَيْرُ أَنْ يَكْثُرَ مَالُكَ وَوَلَدُكَ، وَلكِنَّ الْخَيْرَ أَنْ يَكْثُرَ عِلْمُكَ، وَأَنْ يَعْظُمَ حِلْمُكَ، وَأَنْ تُبَاهِيَ النَّاسَ بِعِبَادَةِ رَبِّكَ، فَإِنْ أَحْسَنْتَ حَمِدْتَ اللهَ، وَإِنْ أَسَأْتَ اسْتَغْفَرْتَ اللهَ. وَلاَ خَيْرَ فِي الدُّنْيَا إِلاَّ لِرَجُلَيْنِ: رَجُلٍ أَذْنَبَ ذُنُوباً فَهُوَ يَتَدَارَكُهَا بِالتَّوْبَةِ، وَرَجُلٍ يُسَارِعُ فِي الْخَيْرَاتِ.

“福是什么?”伊玛目答:福不是你的财产、儿女多,而福是你的知识多,你的容忍性强,你以崇拜真主与人们争荣。如果你做了好事,就感谢真主;如果你做了坏事,就向真主求恕。在现世只有两种人得福:一种人犯了罪就以忏悔弥补;另一种人是为行善而奔波的人。

94.伊玛目阿里曰:

وَلاَ يَقِلُّ عَمَلٌ مَعَ التَّقْوَى، وَكَيْفَ يَقِلُّ مَا يُتَقَبَّلُ؟

敬畏并做善功,其价值不少,真主接受的善功其价值怎能少呢?

95.伊玛目阿里曰:

إِنَّ أَوْلَى النَّاسِ بِالاََْنْبِيَاءِ أَعْلَمُهُمْ بِمَا جَاؤُوا بِهِ، ثُمَّ تَلاَ عليه السلام :« إِنَّ أَوْلَي النَّاسَ بِإِبْرَاهِيمَ لَلَّذِينَ اتَّبَعُوهُ وَهَذَا النَّبِيُّ وَالَّذِينَ آمَنُوا » ثُمَّ قَالَ عليه السلام : إِنَّ وَلِيَّ مُحَمَّدٍ مَنْ أَطَاعَ اللهَ وإِنْ بَعُدَتْ لُحْمَتُهُ وَإِنَّ عَدُوَّ مُحَمَّدٍ مَنْ عَصَى اللهَ وَإِنْ قَرُبَتْ قَرَابَتُهُ!

与先知们最亲密的人是最了解先知们带来的使命的人。接着伊玛目念了《古兰经》文:“与易卜拉欣最亲密的人肯定是跟从他的人以及这位先知和信士们……。”[4]接着伊玛目说,穆罕默德的朋友是顺从真主的人,既便与他的血统远;穆罕默德的敌人是违抗真主的人,既便和他的血统近。

96. 当伊玛目阿里听到一个哈鲁里叶人[5]在夜间礼拜、诵经时说:

نَوْمٌ عَلَى يَقِينٍ خَيْرٌ مِنْ صَلاَةٍ فِي شَكٍّ.

信仰坚定而睡觉强于怀疑中的拜功[6]。

97.伊玛目阿里曰:

اعْقِلُوا الْخَبَرَ إِذَا سَمِعْتُمُوهُ عَقْلَ رِعَايَةٍ لاَ عَقْلَ رِوَايَةٍ، فَإِنَّ رُوَاةَ الْعِلْمِ كَثِيرٌ، وَرُعَاتَهُ قَلِيلٌ.

听到消息应理解、领悟,不要只限于传述消息和知识,因为传述知识者多,领悟知识者少[7]。

98.当伊玛目听到有人念诵:

« إِنَّا لِلّهِ وَإِنَّا إِلَيْهِ رَاجِعُونَ »فَقَالَ :

“我们是属于真主的,我们郡归于真主”[8]时说:

إِنَّ قَوْلَنا:« إِنَّا لِلّهِ »إِقْرَارٌ عَلَى أَنْفُسِنَا بِالْمُلْكِ وقولَنَا:« وَ إِنَّا إِلَيْهِ رَاجِعُونَ» إِقْرَارٌ عَلَى أَنْفُسِنَا بِالْهُلْكِ.

我们说,“我们是属于真主的”是我们自己承认我们是真主的奴仆;我们说,“我们都归于真主”是我们自己承认我们要死亡[9]。

99.当一伙人当着伊玛目的面赞扬他时,伊玛目说:

اللَّهُمَّ إِنَّكَ أَعْلَمُ بِي مِنْ نَفْسِي، وَأَنَا أَعْلَمُ بِنَفْسِي مِنْهُمْ، اللَّهُمَّ اجْعَلْنَا خَيْراً مِمَّا يَظُنُّونَ، وَاغْفِرْ لَنَا مَا لاَ يَعْلَمُونَ.

真主啊!你比我自己更了解我,而我比他们更了解我自己。真主啊!求你使我成为比他们猜测的更好,求你饶恕他们所不知道的我的错误。

100.伊玛目阿里曰:

لاَ يَسْتَقِيمُ قَضَاءُ الْحَوَائِجِ إِلاَّ بِثَلاَثٍ: بِاسْتِصْغَارِهَالِتَعْظُمَ، وَبِاسْتِكْتَامِهَالِتَظْهَرَ، وَبِتَعْجِيلِهَا لِتَهْنُوَّ.

正确解决弟兄的需求注意以下三点:把“要求”当成小事,把“解决”本身当大事;解决时宜保密,解决后会公开;尽快解决,以便你早感到欣慰。

[1]其意为停留在口头上,没有影响到人的行为和道德的知识为最低的知识,即没有意义的知识;人有知识,并体现在他的大脑、心灵、肢体上,即变为优良的道德、高尚行为的知识为最高的,即最有益的知识。

[2]据伊本·艾比·哈迪德、图斯太里注,阿拉伯语“菲提奈”一词有十几种含意,如迷误、内乱、纷争、磨难、考验、杀戮、惩罚、多神崇拜、不信真主等,《古兰经》中都出现过。伊玛目话的意思是不要笼统地求真主保佑免遭“菲提奈”,因为它有考验之意,真主对他仆民的考验是经常发生的,求真主保佑免遭考验是不对的,但求真主保佑免遭迷误、内乱、磨难、杀戮等是可以的。

[3]《古兰经》第8章第28节。

[4]《古兰经》第3章第68节。

[5]指哈瓦利吉派人,因他们从伊玛目的队伍中出走,驻扎于库法附近的哈鲁拉村,故称为哈鲁里叶人。

[6]哈瓦利吉派中有一批《古兰经》诵读家,他们夜间长时间礼拜叩头、诵经,额头磨出黑茧。据《泰伯里史》载,隋芬战役期间,正是这批《古兰经》诵读家带头迫使伊玛目把正在胜利前进,即将夺取最后胜利的艾什台尔撤出战场,接受“依经裁决”。艾什台尔义愤地冲着他们说:“黑额头的人们啊!我原来以为你们长时间叩头是淡漠现世,想望去见真主,现在我才认识到你们是想逃避死亡,追求现世……。”伊玛目派伊本·阿拔斯前往哈鲁拉村,劝说哈瓦利吉派人归队,回来后他对伊玛目说,“我看到他们因长时间礼拜叩头,额头磨出黑茧子……。”这时伊玛目说了上述的话。

[7]伊本·艾比·哈迪德说,伊玛目禁止人们听到消息和知识仅限于传述知识,而不去理解、领悟其内容,像现在的许多人诵读《古兰经》,但不去领悟其中涵义。

[8]《古兰经>>第2章第156节。

[9]即死后等到复活之日,回到真主那里接受审判。